วันที่ 26 ธันวาคม 2568 เมื่อ วันที่ 24 ธันวาคม 2568 เวลา 14.40 น. นาย นคร สายยืด นายอำเภอสูงเม่น ผอ.ศูนย์ปราบปรามยาเสพติ อ.สูงเม่น จ.แพร่ สั่งการให้ นายพนม สมนึก ปลัดอำเภอ สูงเม่นฝ่ายความมั่นคง พร้อมสมาชิก กองร้อย อส.อ.สูงเม่น 4 บูรณาการร่วมกับฝ่ายปกครอง จังหวัดแพร่ ฝ่ายปกครอง ตำบลดอนมูล เจ้าหน้าที่ป่าไม้แพร่ เข้าตรวจค้นบ้านไม่มีเลขที่ หมู่ที่ 2 ต.ดอนมูล อ.สูงเม่น จ.แพร่ จากการตรวจค้นบริเวณดังกล่าวเป็นพื้นที่มีบ้านไม้สักและเป็นสวนมีโรงงานแปรรูปไม้ ในสถานที่ดังกล่าว พบไม้ชิงชันแบบเหลี่ยมกองอยู่ข้างบ้าน จำนวน 19 แผ่นเหลี่ยม ปริมาตร 2.434 ลบ.ม. ไม้ประดู่ท่อน 3 ท่อน ปริมาตร 1.634 ลบ.ม
พร้อมรถยนต์ตอนครึ่ง 1 คัน ทะเบียน กค.1420 เชียงใหม่ รถยนต์ส่วนบุคคล 7 ที่นั่ง ทะเบียน กง.4100 พิษณุโลก 1 คัน รถทั้ง 2 คัน
เจ้าหน้าที่สันนิษฐานว่า เป็นยานพาหนะขนไม้ดังกล่าว จึงยึดไว้ตรวจสอบ อุปกรณ์การชักลากไม้ คือรอกไฟฟ้า 1 ตัว และยาบ้าจำนวน 3 เม็ด ซุกซ่อนในรถ แต่ไม่เจอเจ้าของไม้และรถยนต์ จึงนำไม้และรถยนต์ส่งพนักงานสอบสวน สภ.สูงเม่น จว.แพร่ เพื่อสืบสวนหาผู้กระทำความผิดมารับโทษ จากการสอบถามคนระแวกใกล้เคียง ชาวบ้านต่างปิดปากเงียบ ในความเป็นจริงฝ่ายปกครอง คือผู้ใหญ่บ้านจะต้องรู้ดีว่าสวนหรือบ้านหลังดังกล่าวใครเป็นเจ้าของ บ้านไม่ใช่กระต๊อบมุงคาก็ใช่ที นี่คือระบบการแบ่งรับแบ่งสู้ของเจ้าหน้าที่รัฐ การปราบปรามยาบ้าก็เช่นเดียวกัน คนในพื้นที่ย่อมรู้ดีถึงคนเสพคนขาย แต่ทางการไม่มีความจริงใจในการปราบปราม จึงฝากการทำหน้าที่ของแต่ฝ่ายโดยเฉพาะ ผวจ. นายอำเภอ ของแต่ละจังหวัด ไม่ยอมขันน็อตหรือปลดเกียร์ว่าง จึงทำให้การจับกุมหรือปราบปรามสิ่งผิดกฎหมาย ไม่ได้ผล 100 %
