วันที่ 3 มกราคม 2569 บก.ธุรกิจแพร่-ออนไลน์ ได้รับข้อมูลจากชาวบ้านในหมู่ที่ 1 ต.ปงป่าหวาย อ.เด่นชัย จ.แพร่ เรื่องการปล่อยควันสารพิษจากการผลิต เอทานอล ( ถ่านแท่ง)จาก เศษไม้ และขี้เลื่อย ของบริษัท กรีนเทอมินัล จำกัด ( Green ) โรงงานเชื้อเพลิงชีวมวล
ตั้งอยู่ในพื้นที่ดังกล่าว หลังจากสิ้นปี 2568 ขึ้นปีใหม่ 2569 ชาวบ้านกว่า 120 ครัวเรือน และชาวบ้านในอำเภอสูงเม่น ใกล้เคียง หวังว่าจะได้รับของขวัญ ( ส.ค.ส.) ด้วยอากาศบริสุทธิ์ตรงกันข้าม ยังได้รับผลกระทบจากการผลิต เอทานอล ( ถ่ายแท่ง) ของบริษัทฯ ดังกล่าว มากกว่าปรกติ ทั้งฝุ่นควัน ( P.M.2.5 ) และเสียงดัง ในยามรับอรุณวันปีใหม่
จากการสอบถามถึงข้อกำจัดพื้นที่จาก สำนักงาน โยธาธิการและผังเมือง จ.แพร่ ถึงกรณีดังกล่าวว่าสามารถประกอบกิจโรงงานหรือทำการใดๆได้หรือไม่ ก่อนอื่นต้องขอบคุณ สำนักงานโยธาธิการและผังเมืองแพร่ ที่ให้ข้อมูลและชี้แจงในเรื่องดังกล่าว จากโฉนดที่ดินตามภาพถ่าย
จากข้อมูลบ่งชัดเจนถึงพื้นที่ดังกล่าวไม่สามารถที่จะตั้งโรงงานและรับใบอนุญาต ตาม พ.ร.บ. 2535 ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2562 ในมาตร 12 ( จำพวกที่ 3) ลำดับที่ ร.ง.4 ได้ เพราะต้องใช้เศษไม้ และขี้เลื่อย ตามแผนผังเมืองโซนดังกล่าว สามารถตั้งงานได้ลำดับที่ 2 ( ร.ง.7) เท่านั้นเช่น การเผาถ่านจากกะลามะพร้าว หรือบดถ่านหรือการแบ่งบรรจุผงถ่านที่ได้จากกะลามะพร้าว เท่านั้น จะไปตั้งโรงงานนอกเหนือจากนี้ไม่ได้ ที่สำคัญต้องผ่านประชาคมหมู่บ้านระยะ 4 กิโลเมตร โดยรอบ แต่บางเคสผ่านประชาคมตามขั้นตอนขบวนการจริง แต่อาจจะไปตกที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องขัดแย้งที่ไม่เห็นด้วยก็ได้เช่นกัน
ผลข้อมูลที่ทาง บก.นสพ.ธุรกิจแพร่-ออนไลน์ ได้รับจากหน่วยรัฐหรือจากชาวบ้านที่ได้รับกระทบ ก็ดีเป็นเอกสารยื่นยันกับหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อ หรือจะให้ชาวบ้านที่เดือดร้อนต้องทุกข์ทรมานกับการเจ็บไข้ได้ป่วยหลากหลายโรคที่รุมเร้าในแต่ละคนในพื้นที่ โดยเฉพาะผู้ป่วยติดเตียง ผู้สูงวัย ที่อยู่ในรัศมีของการกระจายฝุ่นควัน และเสียงดังจากการผลิต เอทานอล ) ถ่านแท่ง) ของบริษัทดังกล่าว มันจะคุ้มกับชีวิตชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบหรือไม่ เมื่อล้มป่วยจะต้องไปทำการรักษาโรคที่เกิดขึ้น ถึงแม้จะใช้บัตรประชาชนใบเดียวรักษาทุกโรค ค่ายา ค่าแพทย์ ค่าใช้จ่ายของด้านสาธารณสุข ก็เก็บเงินภาษีจากรัฐ ซึ่งรัฐได้ภาษีมาจากประชาชน เสมือนงูกินหาง ตราบใดที่หน่วยงานรัฐไม่มีความจริงใจแก้ปัญหาให้ชาวบ้านได้ การตายผ่อนส่ง การเจ็บไข้ได้ป่วยก็ต้องวนเวียนซ้ำแล้ว ซ้ำอีก นี่คือระบบรัฐที่ไม่กล้าตัดสินใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ยกตัวอย่างในเคสชาวบ้านกว่า 120 ครัวเรือน ใน ต.ปงป่าหวาย อ.เด่นชัย จ.แพร่ ที่ได้รับความเดือดร้อนชาวบ้านมีมาตั้งแต่ ปี 2566 ชาวบ้านในพื้นที่ได้แต่ช่วยเหลือตัวเองตามประสาชาวบ้านจะไปร้องทุกข์ร้องเรียนกับหน่วยรัฐ ยื่นหนังสือวันนี้ จะทราบผล ปี หรือ สองปี หรืออาจจะเงียบหายไป นี่หรือคือคำตอบให้ชาวบ้านที่ต้องทุกข์ทรมานกับเรื่องที่เกิดขึ้นที่ชาวบ้านไม่ใช่เป็นคนก่อ ในความเป็นจริงชาวบ้านเขาตั้งถิ่นรากฐานมานานนับร้อยปี ไม่มีสิ่งเหล่านี้มาให้พวกเขาเดือดร้อน แต่พอมามีปัญหาที่เกิดขึ้นหวังพึ่งหน่วยงานรัฐ ตามขั้นตอน ชาวบ้านได้ล้มหายตายจากและโยกย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่ปลอดภัยต่อครอบครัวและชีวิตที่ดีก็มากพอ ส.ค.ส. ในปี 2569 ชาวบ้านร้องขอจาก นายสมชัย เลิศประสิทธิพันธ์ ผวจ.แพร่ คือลงมาในพื้นที่และนำซึ่งความสุขด้านสาธารณสุข ด้านเสียง ด้านบรรยากาศขออากาศบริสุทธิ ให้กลับคืนมา มอบแด่ ชาวบ้านในพื้นที่ก็พอใจแล้ว
